menopauza.pl

W szczelnych beczkach wydzielał się gaz i piana. Przez całe stulecia uważano ten proces za zmorę winiarstwa, a sam napój za niezdatny do picia. Brat Perignon poddał się w końcu i zaczął eksperymentować mieszając wina z różnych winnic i zatykając butelki korkami z kory dębu korkowego.

Pod wpływem ciśnienia butelki często wybuchały, więc postanowiono udoskonalić recepturę szampana. Proces produkcji został ostatecznie zmodyfikowany pod koniec XVIII wieku. Panujący wtedy we Francji Ludwik XV wprowadził rozporządzenie nakazujące mocowania korków drutem, co uratowało kupców i winiarzy przed bankructwem i pozwoliło na swobodny, nawet odległy, transport tego niezwykłego trunku. Akt ten sprawił, że szampan trafił do Rosji, by potem stopniowo rozprzestrzenić się i zachwycać podniebienia milionów po dziś dzień.

Casanova twierdził, że szampan jest nieodzownym elementem sztuki uwodzenia, a pani Pompadour – że to jedyny alkohol, po którym kobieta dobrze wygląda. Coco Chanel zwykła mówić: „Szampana piję tylko przy dwóch okazjach: gdy jestem zakochana, i gdy… nie jestem”.

www.menopauza.pl